Reality Check India

ஏன் அவங்கமட்டும் அடிபணிய மறுக்கவேண்டும்

Posted in Uncategorized by realitycheck on January 17, 2020

மொழிப் போர், சல்லிக்கட்டு, அணுசக்தி போராட்டம், ஹைட்ரோ கார்பன், எட்டு வழிச் சாலைக்கு போராட்டங்கள், ஸ்டெர்லைட் போராட்டம் என அனைத்திலும் தமிழனுக்கு எதிராக நிற்கும் பிராமணர்களே.. தமிழர்களது போராட்டங்கள் உங்கள் இனத்திற்கானவை அல்ல என்பதாலா?  பதில் சொல்லுங்க

மற்றும்   தமிழ் பிராமணியத்தின்  மனசாட்சிக்கு – சுப.சோமசுந்தர

பதில் சொல்ல ரெடி , நீங்க கேட்க ரெடியா ?

இவைகள் அனைத்தும் அரசியல் சார்ந்தவை .. எந்த ஒரு பிரச்சனையிலும் உள்ளே புகுந்து, ஆராய்ந்து, மூல பொருளை கண்டடெடுத்து , அதில் கலக்கப்பட்ட ஊழலையும் பொய் புரட்டுகளையும் விலக்கி , கடைசியாக ஒரு புரிதல் நிலையை அடையவேண்டும். அதற்கு பிறகு அந்த நிலைப்பாட்டை கைவிடாமல் கடை பிடிக்க வேண்டும்.

இந்த ஜல்லிக்கட்டு, மீத்தேன் , பிரச்சனையில் – செட்டியார்கள், கௌண்டர்கள்,தேவர்,முதலியார், எல்லோரும் ஒரே பக்கம் தான் நிற்கிறார்களா ?? அப்புறம் எதற்கு பிராமணர்களை தனிமைப்படுத்தவேண்டும் …

நீங்க சொல்லறது எப்படி தெரியுங்களா இருக்கு — ” என்னடா இது , நம்ம தலைமை குழு கட்டளை இட்டதை எல்லா தமிழ் சாதியும் மறு கேள்வி கேட்காமல் ஆட்டு மந்தை மாதிரி போராட்டத்தில் குதிக்கின்றன – பிராமணர்கள் மட்டும் அடங்க மாட்டேங்கிறாங்களே.. ஏதோ யோசிக்கணுமாம்…” ”  🙂

2 Responses

Subscribe to comments with RSS.

  1. Svayam said, on February 3, 2020 at 6:12 am

    न त्वं विप्रादिको वर्णो नाश्रमी नाक्शगोचरौ ।
    असंगोसि निराकारो विश्वसाक्शी सुखी भव

    You do not belong to the Brahmin or any other caste, you are not at any stage, nor are you anything that the eye can see. You are unattached and formless, the witness of everything — so be happy.

  2. Rachit said, on February 15, 2020 at 3:33 am

    Story of a Dalit Karsevak:

    In Bhanwar Meghwanshi’s village, low caste people joined the RSS in large numbers: “Of the fifty or so children who attended the shakha in my village, most were OBCs—Kumhar, Jat, Gurjar, Mali and so on. He was part of the first attempt at building the Ram temple, in the context of the Rath Yatra in October 1990. Then, he was “exhilarated”, chanting “To die for Ram-ji is such an honour…”. He and his Rajasthani comrades in arms were taught “how to evade the police” and were “told that implements to destroy the structure – hoes, spades, crowbars – would be provided by locals at Ayodhya”.

    As the train started to slide out of the station, all the important functionaries slid out of the train […] I saw how one by one, the big folk, the industrialists, the sangh pracharaks, the leaders of VHP and BJP, all excused themselves. Having wished us well, they went back to their homes. Only people like me remained—impassioned Dalits, Adivasis, other young people from the lower castes, and a few sadhus and sants. To take charge of us, some lower-order functionaries tried to put us at ease, don’t worry, these people have other contingents to see off and then they’ll follow us directly to Ayodhya. They were never to come. They were sensible people and went back to their homes. I understood that sensible people always use us, we who are driven by passion; they push us into battle and return to their safe little coops.

    However, Bhanwar Meghwanshi did not draw any conclusion from this episode but went to Ayodhya as a disciplined foot-soldier. He did not listen to his father, a Congress activist who had become sarpanch of his village and who explained to him that RSS needed Dalits primarily to fight against Muslims physically, something upper caste preferred not to do.

    Soon after Bhanwar Meghwanshi fully realised the resilience of caste in the RSS on another occasion: while he had prepared food for Sangh parivar members who were touring his district, they refused to come to his home for eating; instead they took the food with them in order to save time and, they said, feed the village where they going next – but they threw it out on the road. Bhanwar Meghwanshi was shocked:

    How can the Sangh do this to me? They don’t believe in untouchability, in caste discrimination, they believe all Hindus to be one, they talk of a united Hindu society, and then this kind of hypocrisy?

    “I resolved to tear the veil of fake harmony from the face of the Sangh and its family of institutions and expose their real face in public”.


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: